Wrzesnia

1 obrazek
23 obrazek
106 obrazek
101 obrazek
108 obrazek
31 obrazek
105 obrazek
107 obrazek
95 obrazek
96 obrazek
94 obrazek
97 obrazek
99 obrazek
100 obrazek
104 obrazek
102 obrazek
103 obrazek
2 obrazek
3 obrazek
4 obrazek
5 obrazek
Archiwum
Rocznica śmierci gen. R. Abrahama
Dodano: 31-08-2019 | Joanna Mańkowska | wyświetleń: 869

26 sierpnia, na cmentarzu przy ul. Gnieźnieńskiej uczczono 43. rocznicę śmierci generała dr Romana Abrahama. Władze Wrześni reprezentowali zastępcy burmistrza: Artur Mokracki i Karol Nowak


Generał dr Roman Abraham - Urodził się 29 lutego 1891 r. we Lwowie. Syn profesora i rektora lwowskiego uniwersytetu, historyka Władysława Abrahama. Studiował prawo na lwowskim uniwersytecie, gdzie w 1915 r. uzyskał tytuł doktorski. Podczas I wojny światowej walczył w armii austriackiej na frontach serbskim, rumuńskim, rosyjskim i francuskim. W wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. zorganizował samodzielny detachament, dalej dowodził batalionem, a następnie pułkiem w Grupie Operacyjnej gen. Władysława Sikorskiego. W 1921 r. został skierowany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych na Górny Śląsk, gdzie trwało III Powstanie Śląskie. Tam pod pseudonimem Roman Wydera działał przy Wojciechu Korfantym. W 1927 r. został dowódcą 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Baranowicach. W 1929 r. otrzymał nominacje na dowódcę Brygady Kawalerii „Toruń”, a następnie Brygady Kawalerii „Bydgoszcz”. W 1937 r. objął dowództwo Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. W tym też roku otrzymał nominacje na generała brygady. Związał się też z ziemia wrzesińską. Na początku lat. 20. XX w. zakupił majętność ziemską w Cieślach Małych pod Kołaczkowem. We wrześniu 1939 r. stanął w obronie ojczyzny. Jego Brygada dokonała wypadu na teren Rzeszy Niemieckiej pod Wschowę. W bitwie nad Bzurę prowadził zwycięskie akcje zaczepne. Pod Bielawami rozbił silną obronę niemiecką, zdobywając liczne samochody z urządzeniami i sprzętem wojskowym. Torował pułkom gen. Tadeusza Kutrzeby drogę do Warszawy. Został ranny na ulicach Warszawy i umieszczony w Szpitalu Ujazdowskim. Tam po zajęciu stolicy przez Niemców został aresztowany przez Gestapo. Wywieziono go do Poznania i osadzono w cytadeli. Następnie przebywał w wojskowych obozach jenieckich w Krotoszynie, Konigstein, Johannisburnn i Murnau. Do Ojczyzny powrócił w grudniu 1945 r. W 1946 r. był delegatem ds. repatriacji i inspektorem w Ministerstwie Administracji Publicznej. W 1950 r. przeszedł w stan spoczynku. Niestety czas ten nie był przychylny dla wielkiego patrioty. Ówczesna komunistyczna władza traktowała go jako element wywrotowy. Był poddawany inwigilacji, podejrzewano go o tworzenie struktur antysocjalistycznych. Szykanowano go także jako byłego właściciela majątku ziemskiego. Mimo tego nadal walczył o pamięć o polskim żołnierzu stającym w obronie Ojczyzny. Zbierał dokumenty i wspomnienia dotyczące walk w wojnie obronnej w 1939 r. Owocem tego jest książka „Wspomnienia znad Warty i Bzury”. Aktywnie działał w środowisku kombatanckim. Rozpoczął walkę o przywrócenie chwały niszczonemu cmentarzowi Orląt Lwowskich. Był inicjatorem tablic pamiątkowych poświęconym obrońcom Lwowa na Jasnej Górze oraz w Katedrze Warszawskiej. 3 maja 1976 r. wraz z innymi oficerami Wojska Polskiego złożył jako wotum na Jasnej Górze swoje ordery Virtuti Militari, które znalazły się na płaszczu hetmańskim Matki Bożej Częstochowskie. Generał zmarł w Warszawie 26 sierpnia 1976 r. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany u boku matki na cmentarzu we Wrześni. Pogrzeb odbył się 1 września 1976 r. Uczestniczył w nim Prymas Kardynał Stefan Wyszyński, liczni weterani i kombatanci oraz mieszkańcy ziemi wrzesińskiej.     

 

 

PDF
DRUKUJ
POWRÓT
ZGŁOŚ
NIEŚCISŁOŚĆ