Wrzesnia

1 obrazek
Wyszukiwarka
Opcje zaawansowane
50 obrazek
29 obrazek
Archiwum
Rocznica śmierci gen. R. Abrahama
Dodano: 31-08-2019 | Joanna Mańkowska | wyświetleń: 1127

26 sierpnia, na cmentarzu przy ul. Gnieźnieńskiej uczczono 43. rocznicę śmierci generała dr Romana Abrahama. Władze Wrześni reprezentowali zastępcy burmistrza: Artur Mokracki i Karol Nowak


Generał dr Roman Abraham - Urodził się 29 lutego 1891 r. we Lwowie. Syn profesora i rektora lwowskiego uniwersytetu, historyka Władysława Abrahama. Studiował prawo na lwowskim uniwersytecie, gdzie w 1915 r. uzyskał tytuł doktorski. Podczas I wojny światowej walczył w armii austriackiej na frontach serbskim, rumuńskim, rosyjskim i francuskim. W wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. zorganizował samodzielny detachament, dalej dowodził batalionem, a następnie pułkiem w Grupie Operacyjnej gen. Władysława Sikorskiego. W 1921 r. został skierowany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych na Górny Śląsk, gdzie trwało III Powstanie Śląskie. Tam pod pseudonimem Roman Wydera działał przy Wojciechu Korfantym. W 1927 r. został dowódcą 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Baranowicach. W 1929 r. otrzymał nominacje na dowódcę Brygady Kawalerii „Toruń”, a następnie Brygady Kawalerii „Bydgoszcz”. W 1937 r. objął dowództwo Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. W tym też roku otrzymał nominacje na generała brygady. Związał się też z ziemia wrzesińską. Na początku lat. 20. XX w. zakupił majętność ziemską w Cieślach Małych pod Kołaczkowem. We wrześniu 1939 r. stanął w obronie ojczyzny. Jego Brygada dokonała wypadu na teren Rzeszy Niemieckiej pod Wschowę. W bitwie nad Bzurę prowadził zwycięskie akcje zaczepne. Pod Bielawami rozbił silną obronę niemiecką, zdobywając liczne samochody z urządzeniami i sprzętem wojskowym. Torował pułkom gen. Tadeusza Kutrzeby drogę do Warszawy. Został ranny na ulicach Warszawy i umieszczony w Szpitalu Ujazdowskim. Tam po zajęciu stolicy przez Niemców został aresztowany przez Gestapo. Wywieziono go do Poznania i osadzono w cytadeli. Następnie przebywał w wojskowych obozach jenieckich w Krotoszynie, Konigstein, Johannisburnn i Murnau. Do Ojczyzny powrócił w grudniu 1945 r. W 1946 r. był delegatem ds. repatriacji i inspektorem w Ministerstwie Administracji Publicznej. W 1950 r. przeszedł w stan spoczynku. Niestety czas ten nie był przychylny dla wielkiego patrioty. Ówczesna komunistyczna władza traktowała go jako element wywrotowy. Był poddawany inwigilacji, podejrzewano go o tworzenie struktur antysocjalistycznych. Szykanowano go także jako byłego właściciela majątku ziemskiego. Mimo tego nadal walczył o pamięć o polskim żołnierzu stającym w obronie Ojczyzny. Zbierał dokumenty i wspomnienia dotyczące walk w wojnie obronnej w 1939 r. Owocem tego jest książka „Wspomnienia znad Warty i Bzury”. Aktywnie działał w środowisku kombatanckim. Rozpoczął walkę o przywrócenie chwały niszczonemu cmentarzowi Orląt Lwowskich. Był inicjatorem tablic pamiątkowych poświęconym obrońcom Lwowa na Jasnej Górze oraz w Katedrze Warszawskiej. 3 maja 1976 r. wraz z innymi oficerami Wojska Polskiego złożył jako wotum na Jasnej Górze swoje ordery Virtuti Militari, które znalazły się na płaszczu hetmańskim Matki Bożej Częstochowskie. Generał zmarł w Warszawie 26 sierpnia 1976 r. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany u boku matki na cmentarzu we Wrześni. Pogrzeb odbył się 1 września 1976 r. Uczestniczył w nim Prymas Kardynał Stefan Wyszyński, liczni weterani i kombatanci oraz mieszkańcy ziemi wrzesińskiej.     

 

 

PDF
DRUKUJ
POWRÓT
ZGŁOŚ
NIEŚCISŁOŚĆ