logo_wrzesnia.jpg
dzieci.jpg
logowiesci.jpg
Wnioski do pobrania strona www.jpg
baner.jpg
grafika
Ulica: - -, - Września
Charakter: Niezabudowana
baner_facebook.jpg
baner_kamera.jpg
baner_spacer.jpg
baner_newsletter.jpg
dowod-osobisty-200x174.jpg
WOK www.jpg
prfilaktyka uzależnień www.jpg
wosrb.jpg
Wrzesińskie zabytki
Dodano: 26-07-2011 | Administrator

Prezentujemy najważniejsze i najciekawsze zabytki znajdujące się na terenie miasta, które warto zobaczyć.

 

Wrzesińskie zabytki

 

Kościół Farny p.w. Wniebowzięcia N. P. Marii i Św. Stanisława


 

Kliknij na obrazek aby powiększyć
 

 

Kościół farny - pocztówka z 1924 r.

 

Parafia wzmiankowana w 1364, obecny kościół wzniesiony ok. poł. XV w., w XVI w. wyniesiony do godności kolegiaty, zniszczony ok. poł. XVII w. w czasie potopu szwedzkiego, odbudowany w 1672 r., przebudowany przez Jana Bindera z Kórnika w 1792 r. W latach 1881-1887 poddany gruntownej restauracji przez Zygmunta Gorgolewskiego, murowany, z cegły w układzie polskim, w stylu późnogotyckim, z barokowym wnętrzem, trzynawowy, nawy boczne o sklepieniu kolebkowo-krzyżowym, obniżone w 1792, podparte półkolistymi arkadami na filarach. Ołtarz główny z ok. 1640 r., silnie zniszczony w czasie II wojny światowej, odnowiony i uzupełniony w 1948 r., wczesnobarokowy z bogatą dekoracją snycerską, z obrazem Wniebowzięcia N. P. Marii z datą 1641 oraz obrazem koronacji N. P. Marii w zwieńczeniu z 1640, z rzeźbami świętych: Stanisława, Wojciecha, Piotra i Pawła. Rokokowa ambona, barokowa chrzcielnica, dwie renesansowe kamienne kropielnice, prezbiterium bogato zdobione obrazami, po obu stronach wielkiego ołtarza, w oknach kolorowe witraże, w kruchcie witraż projektu M. Turwida ufundowany na pamiątkę strajku z 1901 r.

 

Kościółek na Lipówce p.w. Św. Krzyża

 Kliknij na obrazek aby powiększyć
 

 

Kościółek na Lipówce - zdjęcie z 1935 r.

 

Zbudowany w 1664, odrestaurowany w końcu XVIII w., odbudowany w 1850. Kościółek drewniany, o konstrukcji zrębowej, obustronnie oszalowanej, jednonawowy, prezbiterium nie wyodrębnione. Chór wsparty na dwóch kolumienkach, dach dwuspadowy z okapem, kryty gontem, z wieżyczką na sygnaturkę. W środku trzy ołtarze z przełomu XVII/XVIII w. Ołtarz główny z obrazem Ukrzyżowanie z XVII w., w ołtarzach bocznych: obraz z wizerunkiem św. Rocha i obraz przedstawiający św. Rozalię.

 


Pałac na Opieszynie


Kliknij na obrazek aby powiększyć
 

 

Pałac na Opieszynie - pocztówka z 1938 r.

 

Początki Opieszyna sięgają co najmniej XIII w., tutaj znajdowała się siedziba ówczesnych właścicieli Wrześni, Porajów -Różyców. Najstarsza, pisana wzmianka o Opieszynie pochodzi z 1472 r. Pod koniec XVI w. Września przeszła w ręce Działyńskich. Dotychczasowy dwór został przebudowany na okazały pałac, o marmurowych posadzkach, z rzeźbionymi kominkami i piecami. W czasie wojen szwedzkich w XVII w., miasto wraz z pałacem uległo zniszczeniu. Około połowy XVIII w. właścicielami Wrześni byli Ponińscy. Wtedy to powstało wielkie założenie pałacowe, połączone z miastem szeroką, wysadzaną drzewami aleją. Pałac, w aktualnym jego wyglądzie został zbudowany około 1870 r. dla Edwarda hrabiego Ponińskiego. Położony w rozległym parku krajobrazowym, składał się z budynku głównego oraz znacznie cofniętych skrzydeł bocznych. Park oddzielony był fosą od prostokątnego dziedzińca, otoczonego domami administracyjnymi i budynkami gospodarczymi. Do roku 1939 na parterze pałacu znajdował się holl, jadalnia, gabinet pana, salon, pokój bilardowy oraz salonik pani z przyległą werandą. Na piętrze znajdowała się biblioteka, sypialnie oraz pokoje gościnne. Biblioteka zawierała ok. 4.500 tomów, w tym wiele tzw. „białych kruków”. Pozostałe wnętrza ozdabiały liczne rzeźby, obrazy m.in. Kossaków, Grottgera i Michałowskiego, cenne dywany, wyroby szklane i porcelanowe. Kolekcja porcelany i cenniejsze zbiory zostały wywiezione przez Niemców do Rzeszy. Podczas pożaru pałacu w czasie wojny spłonął cały księgozbiór. Po wojnie w 1945 obiekt przejęła Powiatowa Męska Szkoła Gospodarstwa Wiejskiego, która do 1994 r. użytkowała pałac jako Zespół Szkół Rolniczych. Teren wokół pałacu stracił swój pierwotny charakter, fosa została zasypana, zlikwidowano bramy wjazdowe i ogrodzenia, część zabudowań rozebrano.

 

Ratusz

Kliknij na obrazek aby powiększyć

 

Ratusz - pocztówka z 1915 r.

 

Wybudowany w miejscu po zniszczonym pożarem 1905 r. obiekcie poczty konnej. Posesję tę nabyła Rada Miejska w 1907 r. Przyjęto projekt architekta Asmusa ze Świdnicy, wykonawstwo zlecono budowniczemu z Wrześni - Erdmannowi. W dniu 5 maja 1909 r. odbyło się uroczyste położenie kamienia węgielnego, w obecności delegatów Rady Miejskiej: dyr. E. Bruninga, adwokata Peysera, lekarza Krzyżagórskiego, właściciela fabryki maszyn Kaczorowskiego oraz inspektora budowlanego Kuhna. Akt erekcyjny umieszczono w mosiężnej puszce wraz z dwoma ostatnimi numerami "Orędownika Powiatowego" (Wreschener Kreisblatt) i kilkoma współczesnymi monetami. Magistrat wprowadził się do nowego obiektu w 1910 r. Obecnie ratusz po generalnym remoncie w 1992 r. jest siedzibą władz miasta. Witraże znajdujące się na klatce schodowej zostały ufundowane przez radcę Thiela, witraże w sali Rady Miejskiej ufundowane przez J. Żychlińskiego z Gorazdowa, Stanisława hr. Ponińskiego z Wrześni i R. Skrbeńskiego z Chwalibogowa. Nad wejściem do ratusza, na kartuszu, mieści się herb rodowy Porajów pierwszych właścicieli Wrześni.


Budynek dawnej szkoły pruskiej
w którym mieści się Muzeum Regionalne im. Dzieci Wrzesińskich

 

Kliknij na obrazek aby powiększyć
 

 

Budynek szkoły z okresu strajku

 

Zbudowany pod koniec XVIII w., (ok. 1790 r.), jako murowany, parterowy, podpiwniczony. Przez długi czas był własnością rodziny Szalczyńskich. W wyniku działalności Komisji Edukacji Narodowej, od końca XVIII wieku był dzierżawiony na pomieszczenia parafialnej szkółki elementarnej, istniejącej we Wrześni od 1520 r. Po rozbiorach został wykupiony przez rząd pruski z przeznaczeniem na szkołę miejską. W 1837 r. został rozbudowany z funduszu kar nałożonych na mieszkańców miasta za ich udział w powstaniu listopadowym. W 1840 r. nadbudowano I piętro. Po upadku powstań 1830, 1848, 1863 obszerne piwnice służyły jako przejściowy areszt dla ich uczestników. W latach 1841-1862 poza klasami elementarnymi, prowadzona tutaj była tzw. klasa rektorska, w której w ciągu 3 lat przygotowywano młodzież wszystkich wyznań do III klasy gimnazjalnej. W 1897 r. szkołę opuścił ostatni rektor narodowości polskiej, Andrzej Jarosz. Jego miejsce zajął powołany przez rząd pruski, Niemiec Johannes Fedtke. W roku szkolnym 1901/1902 doszło tutaj do strajku dzieci wrzesińskich o zachowanie prawa do nauczania religii w języku polskim. W tym czasie szkoła posiadała 8 klas lekcyjnych, uczyło się 651 dzieci. W roku 1903 oddano do użytku nową szkołę, (dzisiejszą S.S.P.nr 1), w której dzieci kontynuowały strajk. Historyczny budynek miasto sprzedało w ręce prywatne z przeznaczeniem na mieszkania, sklep i warsztaty. Nowym właścicielem domu został Niemiec Pargmann, dobudowano wtedy część południową budynku. W 1936 r. uchwałą Rady Miejskiej zainicjowano tworzenie we Wrześni Muzeum Miejskiego w budynku historycznej szkoły. Władze miejskie podjęły starania o wykupienie budynku z rąk prywatnych. Od 1937 r. w jednej z sal ratusza zaczęto gromadzić eksponaty dla muzeum, przekazywane przez osoby prywatne. Udało się przejąć znaczną ilość oryginalnych materiałów z okresu Wiosny Ludów, dziejów miasta i strajku szkolnego 1901 r. Niestety podczas II wojny światowej dokumenty te zniszczono bezpowrotnie. W latach 1947-1964 w budynku mieścił się internat Szkoły Zawodowej. W 1951 r. w jednej z sal utworzono izbę historyczną poświęconą strajkowi wrzesińskiemu. W 1961 r. izbę tę poszerzono o dodatkowe pomieszczenia i odtąd zaczęto systematycznie rozwijać Muzeum Regionalne. W latach 1964 -1966 przeprowadzono remont generalny budynku i 29.05.1966 w ramach obchodów 65. rocznicy strajku nastąpiło otwarcie Muzeum Regionalnego im. Dzieci Wrzesińskich. Twórcą i pierwszym kustoszem muzeum był Antoni Ciszak. W latach 70-tych rozbudowano część południową, powiększając budynek o dalsze pomieszczenia. Obecnie Muzeum mieści się na parterze budynku, I piętro zajmuje Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Września.

PDF
DRUKUJ
POWRÓT
ZGŁOŚ
NIEŚCISŁOŚĆ
ochrona srodowiska ok.jpg
PRZETARGI.jpg
BANER OKKK.png